Фото: Todd Warshaw/Getty Images

У мінулую нядзелю Джымі Джонсан перамог ужо ў другім з першых трох этапаў Кубку, і калі перамагчы ў папярэдняй гонцы яму дапамог удала праведзены піт-стоп, гэтым разам ніякіх сумневаў няма: пачатак сэзону для Джымі складаецца вельмі ўдала. Напрошваюцца пэўныя аналёгіі: у мінулым сэзоне Джонсан пачаў сэзон далёка ня так удала, але, тым ня менш, здолеў цягам сэзону скараціць адставанне ад супернікаў, патрапіць у Чейз і пераканаўча выйграць чарговы чэмпіянат. Что ж будзе зараз, калі Джымбот (як яго ў апошні час жартам клічуць нядобразычліўцы за, як ім здаецца, залішне бездакорны і абыякавы гоначны стыль) пачынае з двух перамог у трох гонках?

3-і этап Кубку NASCAR  – Shelby American – прайшоў на трэку Las Vegas Motor Speedway, насуперак прагнозам аб паніжэньні наведвальнасці гонак NASCAR, пры перапоўненых трыбунах: на гонцы прысутнічала каля 150 тысяч заўзятараў.

З першых колаў гонку ўзначаліў партнэр Джонсана па камандзе Hendrick Motorsports і таксама 4-разовы ўладальнік Кубка Джэф Гордан, – ён жа быў і адным з асноўных прэтэндэнтаў на перамогу. Можна нават сказаць, што Гордан дамінаваў вялікую частку гонкі: ён правёў на першым месцы 218 з 267 колаў. Аднак за 34 колы да фінішу каманда Гордана прыняла рашэньне падчас піт-стопа зьмяніць толькі два кола, тады як на машыне Джонсана змянілі ўсе чатыры, што, як высвятлілася, вызначыла зыход гонкі. З-за больш доўгага піт-стопа Джонсан страціў толькі адну пазіцыю адносна Гордана і выйшаў на рэстарт на 3-ім месцы, і амаль адразу вярнуў сабе месца непасрэдна за лідарам.

Гордан з усіх сіл спрабаваў абараніць сваё лідарства, і на некаторы час на трэку разгарнулася цікавае пазыцыйнае дужанне. Але ўсё ж, відавочная перавага ў хуткасьці дазволіла Джонсану за 16 колаў да фінішу ўзначаліць гонку і атрымаць другую перамогу запар, а Гордан прапусціў наперад яшчэ і нястрымнага Кевіна Гарвіка, які зноў, як і тыдзень назад, прыйшоў да фінішу усьлед за Джонсанам. І зараз, дзякуючы стабільна высокім вынікам ва ўсіх апошніх гонках, менавіта Гарвік зьяўляецца лідарам агульнага заліку.

Адным з самых запамінальных момантаў гонкі стала сутыкненьне двух напарнікаў з каманды Earnhardt Ganassi Racing: Джэймі Макмюрэй, ідучы ў драфце ззаду Хуана-Пабла Мантоі, дапусціў памылку і ўрэзаўся ззаду ў машыну калюмбійца. Машыну Мантоі разгарнула папярок трасы, рушыла ўслед непазьбежнае сутыкненьне з машынай Джэймі, і на гэтым гонка скончылася для абодвух. Адразу пасіля гонкі Макмюрэй прынёс свае прабачэньні напарніку, які, як кажуць, спачатку быў проста ў шаленстве. Зрэшты, як прызнаўся сам Мантоя, інцыдэнт вычарпаны.

А для Джымі Джонсана гэтая перамога стала ўжо 49-ай у кар’еры. Наступная стане юбілейнай, 50-ай. Цікава, як доўга нам засталося чакаць? Шматлікія аналітыкі асьцерагаюцца, што гэты сэзон будзе мала чым адрознівацца ад папярэдняга ў пляне дамінавання Джонсана і каманды Hendrick у цэлым. Калі так, то ўжо на наступным тыдні Джымі можа адсьвяткваць свой вялікі юбілей: шанцы на гэта досыць вялікія. Праблема ў тым, што акрамя яго і яго каманды гэта сапраўды вялікае дасягненьне ці наўрад хтосьці ацэніць па вартасьці: занадта шмат асьцярог у апошні час выклікае яго дамінаваньне ў адмыслоўцаў і фанатаў гонак, якія жадалі бы для разнастайнасьці ўбачыць першым на фінішы кагосьці яшчэ.

Аляксандр Тундакоў

Фото: Al Pearce.

Джымі Джонсан здабыў сваю першую перамогу ў новым сэзоне на каліфарнійскім трэку Auto Club Speedway, які лічыцца яго хатняй трасай (Джымі нарадзіўся ў Паўднёвай Каліфорніі, у горадзе Эль Кахон).

Гэтая перамога стала для Джымі Джонсана 48-ай у кар’еры, і паколькі ён выступае ў NASCAR пад нумарам 48, можна сказаць, што для яго гэта яшчэ і добрая падстава адсьвяткаваць пазачарговы юбілей.

Акрамя таго, перамога на апошнім этапе вывяла Джымі Джонсана на 12 месца ў сьпісе гоншчыкаў з найбольшым лікам перамог за кар’еру. Гэтулькі жа перамог было ў Хэрба Томаса, чэмпіёна NASCAR 1951 і 1953 гадоў.

Першая гонка сэзону ў Дайтоне склалася для дзейснага чэмпіёна вельмі няўдала (ён завяршыў яе на 35 месцы), але ўжо на наступным этапе Джымі паказаў, што ён па-ранейшаму ў выдатнай форме і што абвешчаны ім паход за 5 тытулам, нажаль, ня жарт.

Вырашальны момант у гонцы наступіў на 225 коле, калі Джымі адправіўся на свой плянавы піт-стоп з 16 пазыцыі, як раз у той момант, калі на трасе зьявіліся жоўтыя сьцягі з-за развароту Брэда Кэсэлоўскі. Дзякуючы гэтаму выпадку, Джонсан выйшаў у лідары, у то час як астатнія гоншчыкі адправіліся на піт-стоп пад жоўтымі сьцягамі.

«Сёньня поспех была на нашым боку, – прызнаўся Джонсан. – Мы адправіліся на піт-стоп, і тут жа на трасе зьявіліся жоўтыя сьцягі, што дазволіла нам вярнуцца на трасу першымі. У нас былі праблемы з кіравальнасьцю ў другой палове гонкі. Мы прыкладалі высілкі, каб вярнуцца ў лідары, але наперадзе нас было шмат хуткіх хлопцаў, і мы ведалі, што нам будзе вельмі цяжка мінуць іх. Ня буду хаваць, той піт-стоп даў нам перавагў ў гонцы, і пасьля яго я імкнуўся імчаць, як вар’ят».

Тым ня менш, ззаду Джонсана засталося з дзясятак хуткіх супернікаў, якія былі здольныя навязаць яму дужаньне на апошніх колах. І сапраўды, за тры колы да канца гонкі Кэвіну Гарвіку атрымалася наблізіцца да Джонсана ўшчыльную. Гарвік тут жа распачаў спробу абыйсці Джонсана па высокай траекторыі, аднак, ня ўтрымаўшы машыну ў падступным 4 павароце, датыкнуўся вонкавай сьцяны і страціў хуткасьць. Зрэшты, адрыву, створанага падчас пагоні за лідарам, Кевіну хапіла, каб утрымаць другую пазыцыю на фінішы.

Трэцім у гонцы фінішаваў Джэф Бэртан. Перад апошнім рэстартам ён займаў 2 пазыцыю, але навязаць дужанне Джонсану так і не змог, а затым яшчэ і саступіў другое месца Гарвіку.

Напарнік Джонсана па камандзе Hendrick Motorsports, Марк Марцін стаў чацьвертым. У сьлед за ім да фінішу дашлі Джоўі Лагана і Курт Буш. Пераможца гонкі Daytona 500, Джэймі Макмюрей фінішаваў толькі сямнаццатым, нягледзячы на старт з поўла.

Аляксандр Тундакоў

Уладальнікам поўла стаў трыўмфатар Дайтоны Джэймі МакМюрэй. Ён паказаў на крузе хуткасьць 183.744 міляў за гадзіну (кола за 39.185 сэкундаў) і абыйшоў партнэра па камандзе Earnhardt Ganassi Racing Хуана Пабла Мантою (183.477 міляў/г) ў дужаньні за першую стартавую пазыцыю на гонцы Auto Club 500, другой гонцы сэзону Sprint Cup.

Будучы бацька Карл Эдвардс не адыходзіць ад тэлефона ў чаканьні званка. Раптам тэлефон званіць, усе накіроўваюць свой погляд на Карла. “Усяго толькі бухгальтар”, — сцішвае пілот Sprint Cup.

Жонка гоншчыка знаходзіцца дома ў Каламбіі, Місуры, і рыхтуецца нарадзіць дзіця. У гэты ж час Карл Эдвардс знаходзіцца ў паўкантынэнце ад дому, рыхтуючыся вывесьці свой кар №99 на нядзельнай гонцы на Auto Club Speedway.

“Мой самалёт стаіць запраўленым, і готаў паляцець, як толькі яна патэлефануе мне”, — сказаў Карл у пятніцу.

Эрык Дарнэл, які ганяў у мінулым сэзоне ў сэрыі Нэйшнвайд за каманду Roush Fenway Racing, у поўнай гатовасьці замяніць Карла ў любую хвіліну.

Цікавым зьяўляецца таксама факт, што з васьмі апошніх гонак у Фантане ў шасьці перамогу атрымлівалі Кэнсэт і Джонсан.

Lineup